காற்றிலிருந்து நீளும் கைகள்

.

எல்லோருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்

இந்தப் புத்தாண்டு துவக்கத்தை கண்ட்ரி கிளப்பில் கொண்டாடுவதென்று முடிவு செய்தோம். ஸ்பான்சர் நமது எதிர்காலப் பிரதமர் சஞ்செய்.

7.30 மனிக்கு கோவையில் இருக்க வேண்டும் என்ப் படித்து படித்து சொல்லியும் பரிசல் 7.30க்குத்தான் திருப்பூரிலிருந்து கிளம்பினார். 9.00 மணிக்கு அவரும் வெயிலானும் கோவை வந்து சேர நானும் செல்வாவும் சஞ்செய் மற்றும் ராமைப் பிக்கப் செய்து கொண்டு இன்னொரு காரில் கிளம்பினோம்.

அகோரப் பசி என அனைவரும் அரற்றவே, ஆச்சியப்பரில் தஞ்சம் புகுந்தோம். நன்றாக உண்டபின் மீண்டும் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். கிட்டத்தட்ட பாலக்காடே வந்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தில், ”சஞ்செய் உனக்கு வழி தெரியுமா?” என்றேன்.

“போங்க அண்ணாச்சி நானே ஒருதடவைதான் வந்திருக்கேன் அதுவும் பகலில், இப்படி நடுராத்திரியில் கூட்டி வந்தால் யாருக்குத் தெரியும் ?” என்றான். நல்ல வேளையாக கூட இருந்த செல்வேந்திரன் தயவால் இடத்தை அடைந்தோம்.


உஷா ஊதுப் கூட்டத்தைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார். இரவு 11.30 மனிக்கும் அவரது உற்சாகம் எங்களையும் தொற்றிக் கொண்டது. "And then sing with me at the banks of the Cauvery" என்று 70 களில் பாடிய அதே குரலை இன்னும் தக்க வைத்திருக்கிறார். மட்டுமல்லாது கூட்டத்தை மயக்கும் வித்தையில் கை தேர்ந்தவர்.

சரியாக 12.00 மணிக்கு எல்லோரையும் வாழ்த்திப் பாடி விட்டு மேலும் இரண்டு பாடல்களைப் பாடினார்; சமீபத்தில் வெளியான படத்திலிருந்து. கூட்டம் கொத்துக் கொத்தாகக் கலைய ஆரம்பித்தது. என்ன பாட்டு என்பது உங்களுக்கே இன்னேரம் தெரிந்திருக்கும்.

நாங்களும் கூட்டம் ஓரளவுக்குக் குறைந்த பின் இடத்தைக் காலி செய்தோம். காரருகே வந்து பார்த்தால் பின் சக்கரத்தில் காற்று இல்லை. ஜாக்கி போட்டு சக்கரத்தைக் கழட்டிவிட்டு ஸ்டெப்னி சக்கரத்தை எடுத்துப் பார்த்தால் அதிலும் காற்றில்லை. என்ன செய்ய என்று புரியாமல் தவித்தோம்.

பரிசல், “ஸ்டெப்னி இருக்காப்பா” என்றால்

”இருக்குண்ணா, ஆனா திருப்பூர்ல ” என்று கடித்தான். உமா நோட் திஸ் பாயின்ட். பரிசல் காரிலிரிந்த ஸ்டெப்னியை எடுத்து மாட்ட முயற்சிக்கையில் இரண்டும் வேறு வேறு அமைப்பில் இருந்தது.

என்ன செய்வதென்ற யோசனையில் இருக்கும்போது ராம் சொன்னது, “ ஏங்க இன்னொரு ஆல்ட்டோ இருக்கான்னு பாக்கலாம்” எல்லாக் கார்களும் கிளம்பிச் சென்றுவிட்ட நிலையில் வாய்ப்புக் குறைவென்றாலும் முயன்று பார்க்கலாம் என நானும் செல்வேந்திரனும் சென்று ஒரு ஆல்ட்டோவைக் கண்டுபிடித்து விட்டோம். கார் உரிமையாளரிடம் பேசியதில் ஆரம்பத்தில் அவர்கள் தயங்கினாலும் எங்கள் நிலையறிந்து உதவினார். அவருடைய சக்கரத்தை மாட்டியபின் எங்களுடனே பஞ்சர் போடும் கடை வரை (மெயின் ரோட்டிலிருந்து உள்ளே 5 கி மீ யும், மெயின் ரோட்டில் கிட்டத்தட்ட 7 கி மி ) பொறுமையாக வந்து இருந்து அவர்களது சக்கரத்தைப் பெற்றுக் கொண்டு விடை பெற்றனர்.

சிக்கலான தருணங்களில் எதிர்பாராஇடங்களிலிருந்து கிடைக்கும் இது போன்ற உதவிகள் வாழ்க்கை மீதான நம்பிக்கையையும் பிடிப்பையும் அதிகப்படுத்துகின்றன.

கதிரின் ஒரு பயணமும், பெரிய பாடமும் பதிவைப் படித்துவிட்டு அவருடன் சாட் செய்யும்போது நான் சொன்ன வரி இங்கே பொருத்தமாக இருக்கும்.

காற்றில் கைவீசித் துழாவும்போது சட்டெனப் பற்றியிழுக்கும் கைகள் கடவுளின் கைகள்.

.